Winnice

Największe fortuny w winie francuskim: snobizm czy najwyższa jakość ?

W winie jest sporo snobizmu. I co gorsza jego „znawcą” można stać się po przeczytaniu kilku przewodników i nauczenia się kilku trików w degustacji wina. Bo przecież o gustach a już o smakach tym bardziej się nie dyskutuje.  A ci którzy nie mają w nim zbyt dużego obeznania, zawsze czują się troszkę w zakłopotaniu na tle wszystkich tych którzy rzucają, rocznikam, apelacjami i nazwami winnic jak z rękawa. 

Jak to naprawdę jest z tymi winami? Czy rzeczywiście te najdroższe są tymi najlepszymi? Czy wypicie Romanée-Conti z 2009 za 14 000 euro spowoduję, że odkryjesz smak tego „jednego prawdziwego wina”? Dlaczego wina z niektórych winnic biją rekordy cenowe a pozostałe nie? Co albo kto tak naprawdę o tym zdecydował? W tym wpisie dowiecie się co jest tego powodem oraz zapoznam was z kilkoma kilkoma najbardziej prestiżowymi winnicami we Francji.

Moim celem nie jest ani zdyskredytować żadną z tych winnic ani ich prestiżu. A jedynie zrozumieć znaczenie ich sławy. Tak by w przyszłości każdy z was kto usłyszy; Chateau Margaux czy Maison Krug niekoniecznie wpadał w zakłopotanie… 

Trzy winnice szampana, które każą sobie płacić cenę wyjątkowości i elitarności.

Maison Krug – rolls royce wśród szampanów 

Zacznijmy od początku. Od początku powstawania szampana. Jego historia wcale nie jest tak długa jak tworzenie czerwonego wina. Jego historia sięga początku XIX w którym było sporo eksperymentów w tym sporo nieudanych … 

Jednym z najbardziej wytrwałych w opracowaniu metody jego produkcji to między innymi; Maison Krug, Veuve Clicquot i Salon. 

Maison Krug, którego założycielem jest Joseph Krug jakieś 270 lat temu. Stworzył on swoją metodę produkcji szampana, którą pieczołowicie spisał w swoim zeszycie, który do dnia dzisiejszego jest przechowywany i traktowany jako jedne z najważniejszy elementów historii winnicy ale i też jego marketingu … 

Każdego dnia o 11.00 w Maison Krug zbierają się jego zarządcy; Olivier Krug, œnologue i inni by testować smaki win po to by móc połączyć te które ich zdaniem da smak szampana Krug. Nieraz trzeba poczekać aż 20 lat by zrobić jedną butelkę szampana Krug. Co oznacza, że każdego roku jest robione winobranie, ale nie oznacza to, że z tego roku będzie rocznik szampana. Może się okazać, że aby zrobić szampan należy połączyć wino które liczy sobie 11 lat oraz to które ma 5 lat. Cały sekret i wyjątkowość szampana Krug leży w rękach œnologue umiejącego odpowiednio połączyć wina. 

Veuve Clicquot – szampan bardzo francuski

Drugi szampan najbardziej sprzedawany na świecie. I nic w tym dziwnego bo i jego historia należy do wyjątkowych i ale by nie być uszczypliwą, która winnica nie ma tej „swojej jedynej historii … „

Ale ok! Tym razem to historia Madame Clicquot, niestrudzonej wizjonerki, zaangażowanej i szanowanej społecznie, założycielki szkół oraz domów starców. Kobieta, która po śmierci swojego ojca postanowiła wnieść na wyżyny swoją winnice i zaczęła produkować szampany. Co przecież w roku 1805 nie było niczym powszechnym i oczywistym. Jednakże lata eksperymentów, w opracowaniu tej jednej jedynej i właściwej dla winnicy Veuve Clicquot metody spowodowały, że był on w rezultacie eksportowany do Rosji. Pani Clicquot zmarła w 1866 roku zostawiając po sobie jakże by co innego jak notatnik, w którym notowała zbiory, metody produkcji, miejsca sprzedaży itp. Teraz ten notatnik stanowi jednym z najważniejszych elementów winnicy oraz marketingu. Tak samo jak już wcześniej wspomnianym Maison Krug 

Salon – bardzo dyskretny szampan. Tylko dla artystów! 

Pomysłodawcą metody i założycielem winnicy byl Eugène-Aimé Salon. Osobiście uważam tego człowieka za geniusza marketingu. Jego geniusz tkwi w komunikacji i w prostocie. Otóż Pan Salon stworzył mono-szampan. Co to oznacza? Oznacza to to że, aby stworzyć szampan Salon należy; 

– Un seul terroir, la Côte des Blancs – tylko i wyłącznie jedna ziemia 

– Un seul cru, le Mesnil-sur-Oger – tylko z jednej apelacji

– Un seul cépage – tylko z jednego szczepu winogron – chardonnay

– Une seule année, millésimée – tylko jeden i wyłącznie jeden rocznik czyli nie miesza się roczników tak jak np robi to Maison Krug. Co spowodowało, że na przestrzeni 100 lat wypuścili oni tylko i wyłącznie 37 roczników uważając, że tylko one są godne sprzedaży … za tysiące euro. 

Salon produkuje nie więcej niż 60 tyś butelek rocznie jeśli oczywiście uzna, że rocznik był dobry. Co też powoduję niedostępność i elitarność produktów. Nie dla psa kiełbasa! Drogie Panie i Panie Salon na salony! 

Najdroższe wina z Bordeaux 

Bardzo proszę o uwagę! To jest najważniejsza część tego wpisu! Dzięki temu zdradzę wam tajemnicę dlaczego te kilka chateau zyskało tak ogromną sławę i prestiż! Było to w 1855 roku w którym Napoleon III zarządał od courtiers – ówczesnych negocjatorów, sprzedawców wina o sporządzenie klasyfikacji win z Haut-Médoc w celu zaprezentowania ich na Pierwszej Wystawie Uniwersalnej. Zatem panowie negocjatorzy sporządzili listę chateau zakwalifikowanych jako Premier Cru wśród których znalazły się takie chateau jak; Chateau Margaux, Chateau Haut-Brion, Chateau Lafite, Chateau Latour … Klasyfikacja odbyła się tylko i wyłącznie na podstawie ceny a nie jakości wina. Tutaj jakość nie miała ŻADNEGO znaczenia. Dokument jest przechowywany w Chambre de Commerce et d’Industrie w Bordeaux. Liczyło się kto był w tym czasie największym graczem w sprzedaży wina. I tak też pozostało do dnia dzisiejszego. I tak jak się mówi we Francji: on ne change pas l’équipe qui gagne. (nie zmieniamy ekipy, która wygrywa.)

Château d’Yquem “Y” – najdroższe i najbardziej cenione słodkie wino na świecie. 

Jest to bardzo elitarne i produkowane w małych ilościach wino apelacji sauterne. Swoją unikatową słodkość zawdzięcza dwóm rzeczą pourriture noble oraz grzybowi botrytis cinerea. Co oznacza, że winobranie jest proprowadzane bardzo późno w momencie w którym winogrona są niemalże zjadane przez grzyba, zmniejszają swoją objętość do wielkości rodzynki i tym samym koncentrują maksimum cukru w sobie. 

Oczywiście późne winobranie nie jest praktykowane tylko i wyłącznie w Château d’Yquem “Y” ale i Chateau de Monbazillac, ale coż nie o ubogich krewnych jest poświęcony ten wpis…. O tym nich pisałam tutaj >>>

Château Haut-Brion – prekursor w konserwacji wina. 

Winnica z ogromną historią i tradycją. Przez którą przewinęło się wiele rodzin jednakże jedną z najbardziej wpływowych i znaczących w jego historii jest rodzina Pontac to właśnie jej a w szczególności Arnaud III de Pontac zawdzięczamy dwie bardzo ważne rzeczy ; 

  • vin de garde co oznacza opracowanie techniki dzięki, której możemy przechowywać wino przez lata bez ryzyka jego zepsucia. Technika po dziś dzień używana. 
  • oraz po raz pierwszy wino będzie nosić nazwę ziemi z której pochodzi: Chateau Haut Brion 

Château Margaux – Versaille de Médoc

Winnica, kórej wino pili niemalże wszyscy politycy świata. W latach 70-tych XX wieku chateau zostało kupione przez André Mentzelopoulos – bogatego Greka, który sfinansował całą odbudowę chateau, tak by stało się ono wizytówką francuskiego wina z Bordeuax. Przez niektórych zwanym Versaille de Médoc. Dziś chateau jest w rękach córki Corinne Mentzelopoulos, która sama mówi, że jest ona tylko i wyłącznie na usługach chateau Margaux i jej zadaniem jest jedynie dbanie o kontynuacje jego historii. 

Petrus – ekskluzywne połączenie glinianej ziemi z merlot

Winnica, której sława i renoma zaczyna się w latach 60-tych XX wieku dzięki; rodzinie Kennedy i królewskiej rodzinie Anglii. Kennedy ponieważ było to ich ulubione wino oraz podczas koronacji Królowej podano czerwone wino Petrus rocznik 1947. Od tego czasu wino początkowo zyskało międzynarodową sławę a póżniej francuską. Jego szczególność i wyjątkowość stanowi gleba na której rosną krzaki winogron. Ziemia jest bardzo gliniana i bogata w minerały. 

Burgundia: Domaine de la Romanée-Conti i Château du Clos de Vougeot

Jedne z najbardziej prestiżowych winnic na świecie, których wina sięgają astronomicznych cen. Jak chociażby skrzynka Romanée-Conti rocznik 2005 za 31 tyś euro. Kupując wina z tych winnic jest niczym innym jak tylko inwestycją. Jedyne czego nie należy robić to pić tego wina! Bo wypijając je stracisz pieniądze, które możesz zarobić przechowując wino w dobrze strzeżonej piwnicy. 

I choć osobiście uważam, to za absurd by wino sięgało takich cen i było w centrum spekulacji. To jest kilka rzeczy przed którymi muszę chylić czoła przed, każdym z wymienionym chateau; savoir- faire i kontynuacja historii. Każda z tych winnic przez setki lat, dziesiątki pokoleń opracowała swoją jedyną i niepowtarzalną metodę tworzenia wina. Bez tej ciągłość i poświęcenia nie miała bym o czym dziś pisać a nowobogacze z Azji tworzyć spekulacji i snobować się na znawców wina francuskiego. 

I choć posiadanie winnicy z tak ogromną historią bywa do pozazdroszczenia to często zapomina się co tak naprawdę za tym kryje; że każda obecność pokolenia jest tylko i wyłącznie epizodem w historii chateau. Zrozumiałam to mieszkając w Chateau du Payre i pracując z jego właścicielką Valerie, która jest piątym pokoleniem kobiet w historii winnicy. I choć czasem ma ona serdecznie dość i chętnie by sprzedała winnice i wyjechała z rodziną na Honolulu to też zdaje sobie sprawę, że nie jest to tak oczywiste i proste. Bo historia zobowiązuje a ona jest tylko i wyłącznie jej trybikiem by trwała … 

Jedyną rzeczą do której was nakłaniam to degustować wina. Nie zamykać się tylko i włącznie na nazwach, rocznikach i tych najbardziej znanych apelacjach. Bo wino potrafi bardzo zaskakiwać. A to czy jakieś wino polubisz wcale nie musi oznaczać, że jest ono najdroższe! 


Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

MOJA HISTORIA Z CHÂTEAU DU PAYRE, CZYLI JAK WYEMIGROWAĆ I ZAMIESZKAĆ W ZAMKU

Historia z Château du Payre to przypadek i ogromne szczęście któremu jednemu jak i drugiemu bardzo pomogłam.

Na tej stronie internetowej używamy cookies na urządzeniu użytkownika. Pliki cookie są zazwyczaj wykorzystywane w celu umożliwienia prawidłowego funkcjonowania strony (pliki cookie techniczne), generowania raportów użytkowania przeglądarki (pliki cookie statystyczne) oraz reklamowania naszych treści na blogu. Możemy bezpośrednio korzystać z plików cookie o charakterze technicznym, ale użytkownik ma prawo do podjęcia decyzji o włączeniu lub nie włączania plików cookie o charakterze statystycznym i profilowania. Włączając te pliki cookie, pomagasz nam zapewnić Ci lepsze doświadczenia.