Vignobles

Przekonania na temat wina, czyli co jest prawdą a co mitem?

Każdy z nas ma jakieś przekonania na wiele tematów. Niektóre z nich są całkiem ok, a niektóre bywają krzywdzące dla nas czy innych. Podobnie jest z winem. Wokół niego narosło cała masa różnych mądrości, które mają się ni jak do prawdy a już do jego jakości tym bardziej. Postaram się Wam przedstawić te, które znam i jeśli macie inne, to podzielcie się nimi ze mną w komentarzu.

1. Im starsze tym lepsze. To zależy!

I teraz tak. Prawda jest gdzieś pośrodku. Bo nie dotyczy to wszystkich win. Ani też nie wszystkich roczników (fr; millésime). Są wina, które są przeznaczone, aby je przechowywać i po francusku są to vin de garde.

Z tym przechowywaniem jest też różnie. Bo aby dobrze się zestarzało oznacza to, że muszą być do tego spełnione warunki: piwnica, stała temperatura, stała wilgotność, bez ekspozycji na światło i bez wibracji. Przechowywanie wina wymaga wiedzy i na pewno będę o tym jeszcze pisać.

CHÂTEAUNEUF DU PAPE ROCZNIK 1995 – JAK SMAKUJE 25-LETNIE WINO?

Ale, aby nie być gołosłowną, to podam Wam czas starzenia się wina w zależności od apelacji.

Wina z Bordeaux

Wino czerwone: Médoc, Graves – czas starzenia się jest w przedziale od 5 lat w wzwyż. Nawet do 100 lat.

Wino czerwone: Saint-Émilion i Pomerol: od 3 lat do 50 lat

Wino czerwone: Bordeaux i Bordeaux-Supérieur: od 2 lat do 8 lat

Wino białe wytrawne (vin blanc sec): 1 lat do 15 lat

Wina białe słodkie (vin blancs moelleux): od 5 lat do 100 lat

Oczywiście co nie oznacza, że wszystkie wina z tej apelacji mogą “wytrzymać” 100 lat! Muszą to być dobre roczniki! Bo i roczniki mogą być dobre jak i złe. Każdy rocznik (millésime) są notowane od 1 – 10 punktów.

Wina z Bourgogne

Wino czerwone: Grand Cru de Cote d’Or: 5 lat – 50 lat. Tak więc wszyscy co inwestują w Romanée-Conti muszą je wypić przed jego 50 – tymi urodzinami 🙂 O Cote d’Or pisałam tutaj

Wino białe Maconnais: 1 rok – 3 lata

Wino białe Premiers crus: 3 lata – 8 lat

Wino białe Grand crus: 5 lat-20 lat

Crémant de bourgogne: 1 rok – 3 lata

Wina z Beaujolais

Beaujolais primier: 6 miesięcy

Beaujolais et Beaujolais-Villages: 1 rok – 5 lat

Crus (Julienas, Morgon, Saint-Amour): 2 lata – 12 lat

Szampany

Szampan bez rocznika (non millésimé): 2 – 3 lata

Szampan z rocznikiem (millésimé): 3 – 10 lat

Grandes Cuvées: 5 lat 15 lat

Nie będę tu wymienić wszystkich win i ich apelacji, bo obawiam się, że ten artykuł stałby się tak długi, że nikt by go nie chciał przeczytać. Powyższe przykłady mają Wam dać rozeznanie, że co wino to i jego czas starzenia. Dla każdego wina jest on różny.

2. Im droższe, tym lepsze! Niekoniecznie.

Tutaj należało by napisać co dla kogo znaczy – drogo. Czy wydanie 50 euro za butelkę jest drogo? Dla wielu pewnie tak, ale dla pasjonatów wina już niekoniecznie.

Zasada jest jedna: im apelacja jest bardziej znana od wieków, tym cena wina jest droższa. Ale bywają i takie winnice, które produkując różowe wino każą sobie płacić krocie. Bo tutaj ważny jest marketing. No może poza różowym winem z Bandol – na nie można się pokusić. Ale niech to pozostanie wakacyjnym kaprysem na Lazurowym Wybrzeżu i tyle 😉

Kolejna zasada już trochę mniej pisana: wszystkie wina z oznaczeniem IGP (Indication géographique protégée) są tańsze od tych, które posiadają AOP (Appellation d’origine protégée) i AOC (Appellation d’origine contrôlée)

Cena wina nie zawsze ma znaczenie na jego jakość! Wraz modernizacją winnic i opanowaną metodą produkcji, wina nie różnią się pod względem jakości. Tutaj bardziej chodzi o jego pochodzenie czyli apelację i savoir faire każdej z winnic.

Choć bywają winnice chcąc zarobić wrażenie na naiwnych turystach z Chin i Japonii produkują wino tak jak się je produkowano w czasach Starożytnego Rzymu; winobranie przy pomocy konia, obieranie winogron ręcznie i wyciskanie soku z winogron gołymi stopami … I jeśli miałabym być szczera, to jest to tylko po to, by sprzedać butelkę wina drożej i zapaść w pamięci zagranicznym turystom … Na takie rzeczy proszę: NIE NABIERAJCIE SIĘ!

3. Białe wino do ryb i owoców morza. Jasne, dlaczego by nie! Ale które?

Białe wina się od siebie różnią. W związku z tym i to przekonanie ma się trochę ni jak… Zasada jest taka im posiłek jest bardziej wyrafinowany to i też wino do niego takie powinno być. Podam kilka apelacji, które się na pewno nadadzą do ryb i owoców można; Muscadet, Entre-deux-Mers, Sancerre, (o którym pisałam tutaj: 3 DOSKONAŁE BIAŁE WINA, KTÓRE NIGDY CIĘ NIE ZAWIODĄ! OBIECUJĘ! Saint-Véran, Premier i Grand crus blanc de Bourgogne, wina z Alsace – grand vin blanc sec i moelleux. A Riesling można nawet jeść z kawiorem.

4. Czerwone do mięsa. Tak, ale do czerwonego mięsa!

Rodzajów mięsa mamy sporo jak chociażby; kaczka, wołowina, wieprzowina, jagnięcina… I tak dla przykładu Bordeaux czy Cahors nada się doskonale do jagnięciny i kaczki. Do mięsa wołowego wino z Médoc czy też wino z Côte de Nuits. Ale też, nie ma co pogardzić takim winami jak; Côte-rôtie, Madiran, Chateau-du-Pape, Côtes-du-rhône-villages i już przeze mnie wspomniany Cahors, które jest winem o bardzo wysokiej ilości taniny.

5. Szampan tylko na wyjątkowe okazje! Ależ skąd! Każdy dzień zasługuję na szampana!

Tak, we Francji każdego dnia można pić szampana na apéro i do deseru. APÉRO WE FRANCJI CZYLI CO I JAK PIJĄ FRANCUZI PO PRACY.

Tutaj zamawiając kieliszek szampana przed kolacja, jest równie dobrze widziane jak zamówienie piwa … Tak więc drogie Panie i Panowie każdy dzień jest dobry na świętowanie! O szampanach trochę więcej pisałam tutaj; NAJWIĘKSZE FORTUNY W WINIE FRANCUSKIM: SNOBIZM CZY NAJWYŻSZA JAKOŚĆ ?

6. Korek do wina: naturalny, plastikowy czy po prostu zakrętka?

Jak dla mnie jeden z najbardziej problematycznych przekonań. Osobiście jestem przekonana, że każda szanująca się winnica czy restauracja nie powinna mieć w ofercie wina z zakrętką. Nie wyobrażam sobie też, by w restauracji odkręcano mi wino a nie odkorkowywano. Uważam, że odkorkowywanie butelki wina jest kontynuacją savoir faire i kulturą degustacji wina.

Doskonalę pamiętam jak tata Valérie z Chateau do Payre z którym mieszkałam i niemalże codziennie jadłam kolację. Powiedział mi, że jakość wina zależy od zastosowanego korka. I tak też korki mają różne jakości.

I choć może się to Wam wydać, że jestem tradycjonalistką to wolę słuchać tych, którzy życie poświęcili produkując wino, aniżeli ulegać modom znad oceanu. Bo i też mamy korki plastikowe i tak jak razi mnie on mniej w winie białym, tak zastosowany do wina czerwonego jest on dla mnie nie wybaczalny.

A Ty jakie masz przekonania na temat wina ? Podziel się proszę nim w komentarzu. A jeśli też uznasz, że ten wpis komuś pomoże by bardziej poznać wino – podziel się nim. Pięknie dziękuję.


Laisser une réponse

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

MON HISTOIRE DU CHÂTEAU DU PAYRE, OU COMMENT MIGRER ET VIVRE DANS UN CHÂTEAU ET CRÉER UNE MARQUE DE VIGNOBLE AVEC TOUT CELA?

L'histoire du Château du Payre est une coïncidence et un grand bonheur que je les ai aidés tous les deux.

Na tej stronie internetowej używamy cookies na urządzeniu użytkownika. Pliki cookie są zazwyczaj wykorzystywane w celu umożliwienia prawidłowego funkcjonowania strony (pliki cookie techniczne), generowania raportów użytkowania przeglądarki (pliki cookie statystyczne) oraz reklamowania naszych treści na blogu. Możemy bezpośrednio korzystać z plików cookie o charakterze technicznym, ale użytkownik ma prawo do podjęcia decyzji o włączeniu lub nie włączania plików cookie o charakterze statystycznym i profilowania. Włączając te pliki cookie, pomagasz nam zapewnić Ci lepsze doświadczenia.